31 augustus 2010
Een extreem vlagerige wind, maar liefst variërend tussen de 12 en 35 knopen, herfstachtige temperaturen, zware regenbuien…… het was weer eens een NK-weekend voor de echte die-hards. Op dat soort momenten vraag ik me soms wel eens af wat er nou eigenlijk zo leuk is aan wedstrijdsurfen.
v.l.n.r. Denis Standhart, Dirk Doppenberg, Dennis Littel, Marc de Jong en Casper Bouman (foto Lieuwe Faber)
Maar eerlijk is eerlijk…. degenen die ook onder dergelijke onvoorspelbare omstandigheden weten te presteren zijn de echte toppers. Dennis Littel (NED-13) en Dirk Doppenberg (NED-51) klasseerden zich dit weekend zowel bij het slalommen als bij het courseracen in de top drie.
Eigenlijk zag ik het vooraf al aankomen: Hoorn zou niet mijn weekend worden. Wisselvallige condities zijn niet mijn ding. Daar kwam nog bij dat het water voor Hoorn vol waterplanten zat. De wedstrijdbanen moesten dus ver uit de wal worden uitgezet. En dan is even snel terug om een zeiltje te wisselen er niet bij.
Zaterdag: formula
De windvoorspelling voor de zaterdagmiddag was zo’n 14 tot 20 knopen. Direct al een dilemma….zal ik met een 10 of een 11 meter het water op gaan? Verschillende toppers kozen een 11 i.p.v. de gebruikelijke 12, dus ook ik koos voor zeker en ging met de 10 m Warp op pad. Twee races back-to-back, daarna weer terug naar de wal.
Mijn eerste start was bijna perfect; hoog over bakboord en hééél scherp. Het enige minpuntje was dat Dirk Doppenberg net onder me startte en hij met zijn 11 meter toch een stukje hoger aan de wind kon varen. Al snel kwam ik in z’n vuile wind waardoor ik veel hoogte verloor. Halverwege het eerste kruisrak tackte ik naar stuurboord. Tot de bovenboei liep het verder allemaal wel redelijk. Tijdens het daaropvolgende downwindrak echer gijpte ik te vroeg waardoor ik boven de ‘gate’ uitkwam. Het kostte me twee extra gijpen.
Ook 'coming man' Teade de Jong was met een 4e plek weer lekker op dreef (foto Lieuwe Faber)
In het tweede kruisrak zakte de wind in tot onder de 10 knopen. Daar stond ik dan met m’n te kleine 10 meter. Ook de rest van de race bleef de wind kwakkelen. Ik finishte uiteindelijk samen met enkele anderen buiten de tijdslimiet.
De tweede race startte ik, voor mij erg ongebruikelijk, over stuurboord. Stuurboord bleek bij de meeste toppers in trek. Omdat ik niet al te scherp was moest ik wel achter veel bakboorstarters langs, maar verder vond ik m’n start wel geslaagd.
Direct na de start nam de wind onder invloed van een gigantische bui enorm toe. Binnen drie minuten verschenen overal witte koppen op het water en striemde de regen in het gezicht. Door de harde wind kon ik zelfs m’n 10 meter niet meer echt dichttrekken en kostte het moeite om het board in de steile golfslag op het water te houden. Maar liefst 25 knopen wind bleek de startboot achteraf gemeten te hebben. Dit was niet meer leuk!! Het was echt overleven geworden. Ik besloot de wedstrijd te verlaten, de wal op te zoeken en het na de pauze in de derde race nog eens te proberen.
Maar tot mijn verbazing kwam na de tweede race niemand terug naar de wal. Op het startschip was aan de deelnemers gemeld dat direct na race 2 met de derde en vierde wedstrijd doorgegaan zou worden. Op de wal wist niemand wat er aan de hand was. Er was geen enkele communicatie. Toen we het eindelijk door kregen was het te laat om nog aan te haken. Het gaf een wat onbevredigend gevoel.
Zondag: slalom
De volgende dag waren de omstandigheden nog extremer….nog vlageriger, soms ronduit stormachtig, zware regen en kans op onweer. Een echte slalomdag. De eerste eliminatieronde zou op een downwindbaan worden gevaren met vier boeirondingen. Begonnen werd met vier heats van ieder negen deelnemers, vijf mochten steeds door naar de volgende ronde.
Ronduit geweldig was dat je op de wal al je starthorloge kon afstemmen met die van de startleider. Hardstikke handig, want één van de lastigste dingen bij slalom vind ik toch wel om, met veel wind en op diep water, het drie-minuten-signaal op te pikken. Er werd een vijf-minuten-cyclus (elke vijf minuten een start) aangekondigd, waarbij twee minuten na elk start het drie-minuten-signaal van de volgende start gegeven zou worden. Het systeem werkte fantastisch. Het scheelde mij in ieder geval een boel gestress.
Ik zou in heat 4 starten, samen met onder meer Dennis Littel, Teade de Jong en Dirk Doppenberg. Als ik bij de beste vijf zou eindigen zou ik doorgaan naar heat 6, anders heat 7. Met de wisselvallige wind (15 tot 25 knopen) besloot ik met de iSonic 133 (drijfvermogen voor de luwtes) en de Warp 7.3 (niet een te groot zeil voor de harde vlagen) het water op te gaan.
Ik schatte in dat ik na de start van heat 2 het water op moest gaan om op tijd bij mijn eigen start te zijn. Daarbij ingecalculeerd dat ik ook een paar keer moest stoppen om wier van de vin te halen. Ik wilde ook weer niet te vroeg bij de startlijn zijn, om te voorkomen dat ik weer zenuwachtig allerlei moeilijke bochtjes moest gaan draaien. M’n timing was perfect.
Slalomstart voor Hoorn (foto René Vonk)
Vlak na het drie-minuten-signaal checkte ik voor het laatst nog even m’n vin… ja hoor, er hingen nog een paar slierten aan. Ook de aanloop naar de start was goed getimed, ware het niet dat er net een windgat voorbij kwam waardoor ik niet direct in plané kon komen. Dennis, Teade en Dirk stoven me voorbij. Daarna pakte ik de wind goed op. Bij de boei verloor ik nog een paar plaatsen.
Toch bleek dat ik bij m’n allereerste NK-slalomheat een goede snelheid had. Met twee anderen streed ik om de zesde plek. In een wat vreemde race met luwtes en windstoten werd ik uiteindelijk zevende. Ik was er tevreden mee. Onder normale omstandigheden zou er zeker nog meer in gezeten hebben, maar bij dit wisselvallige weer even niet.
De wind knalde er na de finish weer vol in: 20-25 knopen. Het IJsselmeer stond vol schuimkoppen, golven tot een meter hoog. Met twee upwindrakken kwam ik weer moeizaam bij de start. Daar bleek dat de wedstrijdleiding iets met de boeien aan het doen was. Zelfs heat 5 was nog niet gestart. De vlagen werden harder en harder, richting 25-30 knopen. Na 10 minuten met de wind en de golven geworsteld te hebben, en nog geen start van heat 5 in zicht, besloot ik maar naar de kant te gaan. Heat 7 heb ik maar niet meer gevaren.
Om drie uur ’s middags werd de tweede eliminatieronde gestart. De wind zat inmiddels ergens rond de 30 knopen met fikse uitschieters naar boven. De reddingbrigade kwam voorzichtig eens kijken of de organisatie het nog in de hand had. Dat bleek prima geregeld toen Marc de Jong (NED-103) een vin brak. Snel en kundig werd hij met een volgboot van het water gehaald, nog voor de reddingsboot in actie kon komen. Onnodig te vermelden dat het voor mij niet meer verantwoord om nog naar buiten te gaan. Zo dachten er trouwens meer over. Onweersdreiging zorgde ervoor dat de tweede eliminatieronde niet meer uitgevaren kon worden.
Uitslagen:
Formula Slalom
1. Dennis Littel 1. Dennis Littel
2. Dirk Doppenberg 2. Peter Volwater
3. Adri Keet 3. Dirk Doppenberg
De volledige uitslagen van het weekend vind je op de event-website NKWindsurf.nl. Verder hebben ook Teade de Jong (NED-777), Jordy Vonk (NED-600) en Kay van Berlo (NED-212) mooie verslagen van het NK Hoorn op hun websites gezet. De volgende NK-stop (dit keer alleen slalom) is al weer aankomend weekend op het Amstelmeer.
